Motor

De elektrische motor voor motorfietsen vindt zijn oorsprong in de vroege experimenten met elektromotoren eind 19e eeuw, maar pas veel later werd dit praktisch toepasbaar. Vroege ontwerpen waren zwaar en inefficiënt, waardoor benzinemotoren de standaard bleven. Toch legden deze eerste stappen de basis voor latere ontwikkelingen. Vanaf de jaren 2000 begon de vooruitgang in lithium-ionbatterijen en efficiëntere magneten een enorme sprong te maken. Hierdoor konden fabrikanten compacte, krachtige en relatief lichte elektromotoren ontwerpen. Merken als Zero Motorcycles en Energica brachten de eerste echt bruikbare elektrische motorfietsen op de markt. Vandaag combineren moderne elektrische aandrijvingen krachtige permanente-magneetmotoren met geavanceerde koelsystemen en nauwkeurige elektronische regelaars. Hierdoor leveren ze directe koppelafgifte, hoge efficiëntie en betrouwbaarheid, wat ze een volwaardig alternatief maakt voor traditionele verbrandingsmotoren.

Het productieproces van een elektrische motor begint met het vormgeven van de stator, waarin dunne gelamineerde stalen platen worden gestapeld om magnetisch verlies te beperken. Vervolgens worden koperen wikkelingen nauwkeurig om de statortanden gewikkeld. De rotor—voorzien van krachtige permanente magneten—wordt daarna geplaatst met minimale toleranties voor optimale efficiëntie. Tot slot worden de onderdelen gemonteerd in een stevige behuizing, meestal met geïntegreerde koeling, en getest op balans, warmteafvoer en elektrische prestaties.

materialenlijst

• Gelamineerd elektrisch staal
• Koper
• Neodymium-magneten
• Aluminium
• thermisch geleidende pasta